Zeus ZEU-6S – mech szturmowy

 

OPIS OGÓLNY:

Mech ZEU-6S jest chlubą i jednym z nieoficjalnych symboli Wspólnoty Liry. Wstępne prace projektowe nad jego konstrukcją rozpoczęto w roku 2407, tuż po wybuchu wojny ze Zjednoczeniem Drakonis. W trzy lata później, gdy oddziały Domu Kurita usiłowały opanować planetę Hesperus II, dwie prototypowe maszyny typu „Zeus” odbyły już wszystkie badania i testy terenowe. Tempo, w którym Mech przeszedł od fazy pomysłu do jego realizacji, zdumiało nawet najbardziej optymistycznie nastawionych generałów.

Nowy typ maszyny nadspodziewanie dobrze spisywał się podczas prób w warunkach polowych. Uzyskane wyniki były tak rewelacyjne, że w chwili ataku oddziałów Zjednoczenia, oba znajdujące się na Hesperusie II prototypy zostały bez wahania skierowane na pierwszą linię. Ich zadaniem stała się obrona kluczowego kompleksu fabryk BattleMechów. Obydwa „Zeusy” wyposażone były wtedy w działa molekularne zamontowane w ich lewych ramionach.

Po zakończeniu bitwy, z raportów pilotujących prototypy MechaWojowników wynikało, iż działa te okazały się ekstremalnie niecelne i zawodne. Późniejsze dokładne badania wykazały, że nieodpowiednie ekranowanie systemów działa, powodowało wzbudzanie się sprzężeń pomiędzy jego polem magnetycznym, a magnetyczną osłoną silnika Mecha. Projektanci zdecydowali się na zastąpienie działa molekularnego prostszym i znacznie bardziej niezawodnym działem automatycznym. Znacznie przyspieszyło to uruchomienie masowej produkcji maszyny i prowadzenie jej na front. Przezbrojenie „Zeusa” na działo automatyczne zmniejszyło nieznacznie jego ogólną siłę niszczącą, jednak zasięg ostrzału pozostał porównywalny z działem molekularnym.

Maszyny typu „Zeus” produkowane są obecnie wyłącznie przez zakłady „Defiance” na Hesperusie II, a masowa ich produkcja ruszyła pełną parą w roku 2411.

WŁAŚCIWOŚCI TECHNICZNE:

ZEU-6S został zaprojektowany z myślą o ostrzeliwaniu maszyn wroga z dużej odległości, zanim będzie on w stanie zbliżyć się na tyle, by skutecznie odpowiedzieć ogniem. Skonstruowano go w wyniku nieustannych nacisków ze strony kadry dowódczej Wspólnoty, która dobitnie wskazywała na konieczność stworzenia nowej maszyny, zdolnej do wielokrotnego, skutecznego przeprowadzenia manewru typu „traf i uciekaj”. Połączenie wyrzutni rakiet dalekiego zasięgu, działa automatycznego i ciężkiego lasera znakomicie spełniło swe zadanie. Wyrzutnia 15 pocisków dalekiego zasięgu typu „Coventry Starfire” wielokrotnie udowodniła swą wyjątkową niezawodność na pokładach wielu typów sprawdzonych w boju pojazdów. W maszynie typu „Zeus„, parametry tego systemu udało się wyśrubować do niewiarygodnych wielkości. Projektanci umieścili prowadnice pocisków wokół wielkiego, centralnego rdzenia prawego przedramienia Mecha. Dzięki temu dziwacznemu na pozór rozwiązaniu, całość systemu jest świetnie chroniona, a jednocześnie umożliwia pilotowi swobodne zadawanie ciosów podczas walki wręcz. Specjalnie hartowany, masywny rdzeń przedramienia sprawia przy tym, że siła takiego ataku znacznie przewyższa siłę ciosu zadanego pięścią innego Mecha tej samej klasy*. „Zeus” nie posiada bowiem klasycznej dłoni, lecz rodzaj pancernej maczugi. Pociski umieszczone zostały w nieznacznie cofniętych względem punktu uderzenia prowadnicach. Są w ten sposób świetnie chronione, pomiędzy rdzeniem, a pancerzem przedramienia.

Jedyną wadą takiej konfiguracji jest skomplikowany system przeładowywania wyrzutni, który pozbawiony regularnych przeglądów ma tendencje do zacinania się. Należy również wspomnieć, że wyrzutnia „Zeusa” posiada zapas pocisków umożliwiający oddanie jedynie ośmiu salw. Zmusza to Mechawojownika do rozważnego użycia tej broni. Głucha cisza po naciśnięciu spustu bywa często znacznie bardziej wstrząsająca, niż ryk rakietowej salwy…

Ciężki laser „Zeusa” jest kolejnym nieszablonowym rozwiązaniem. Z uwagi na brak dostatecznej ilości miejsca na montaż standardowego lasera, inżynierowie uzbrojenia zdecydowali się na stworzenie nowej, bardziej zwartej konstrukcji. Zespół projektantów z Hesperusa II, jako jeden z nielicznych wciąż jeszcze wykorzystujący technikę optyki włókien, opracował technologię pozwalającą na całkowite porzucenie dotychczasowego, nieporęcznego rozwiązania, kształtem przypominającego karabin z przedłużoną lufą. Dzięki temu ciężki laser „Zeusa” mógł zostać umieszczony w dobrze opancerzonym lewym boku maszyny. Niezależnie od swego podstawowego przeznaczenia, czyli ostrzału na dalekie odległości, „Zeus” jest w stanie bez większego ryzyka zbliżyć się i związać przeciwnika walką wręcz. Silny pancerz chroni go przed ogniem niemal każdej broni. Kopnięcia mocnych, dobrze opancerzonych nóg, lub cios zadany masywną lufą automatycznego działa lewego ramienia, czynią zeń straszliwą pułapkę dla wszystkich, którzy nieopatrznie podeszli zbyt blisko.

HISTORIA BOJOWA:

Pierwsze pojawienie się Mechów typu „Zeus” w znaczącej liczbie nastąpiło podczas kontrataku Domu Steiner na planetę Sakhalin. Jednostki 15 Regimentu Gwardii Wspólnoty Liry zaatakowały równe im liczebnie zgrupowanie obronne 32 Liniowego Regimentu Dieron Domu Kurita. Składające się w większości z „Zeusów” oraz kilku towarzyszących im „Commando” siły Wspólnoty zdecydowanym natarciem zajęły wysoki grzbiet górski, z którego rozpościerał się widok na dwa duże lasy i położone za nimi rozległe łąki. Podczas próby odbicia grzbietu, znajdujące się na wyposażeniu Liniowego Regimentu DieronBattleMastery” i „Dragony” zostały niemal przygniecione nawałą ognia ciężkich laserów, dział automatycznych i wyrzutni rakiet i zmuszone do pospiesznego wycofania się. Zatrzymanie impetu natarcia, w połączeniu z nękającymi atakami lirańskich „Commando” z lewej i prawej flanki, zmusiły ostatecznie siły Zjednoczenia do zajęcia pozycji pośród płaskiego, trawiastego terenu i pozostania tam przez całą noc. Gwardziści Domu Steiner nie ścigali przeciwników, zadowalając się utrzymaniem dogodnej pozycji na wzniesieniu. O zmroku rozpoczęła się długotrwała ulewa. Pod osłoną nocy i rzęsistego deszczu siły Wspólnoty opuściły grzbiet górski i rozlokowały swe „Zeusy” dokładnie naprzeciw wąskiego przesmyku oddzielającego obydwa lasy. O świcie, zaskoczony Regiment Dieron rozpoczął natychmiastową szarżę na odległą linię Mechów. Atak ten nie był jednak ani przemyślany, ani sensowny. Ogromna masa szarżujących „BattleMasterów” i „Dragonów” wkrótce zamieniła trawiastą równinę w morze błota. Maszyny, które podczas ataku pozostawały z tyłu, zaczęły mieć poważne kłopoty z utrzymaniem tempa i równowagi, co spowodowało rozciągnięcie się całej formacji. Kiedy atakujące Mechy dostatecznie zagłębiły się w tunelu utworzonym przez krawędzie dwóch lasów, dowódca Lirańskich Gwardzistów wydał „Zeusom” rozkaz otwarcia ognia. Szturmujące Mechy znajdujące się na czele ataku, natychmiast odpowiedziały ogniem, lecz maszyny pozostające za ich plecami, mając zablokowaną linię strzału, nie mogły tego uczynić. Na domiar złego, błoto utrudniające ruch stawało się z każdą chwilą przeszkodą coraz trudniejszą do przebycia. Niektóre z „BattleMasterów” i „Dragonów” potykały się i padały, powiększając zamieszanie i szerząc panikę w szeregach Zjednoczenia. „Commando” ukryte wśród drzew po obu stronach przesmyku przesądziły sprawę, rozpoczynając zmasowany ostrzał rakietami bliskiego zasięgu. Rozpoczął się pogrom. Miotające się w pułapce Mechy Domu Kurita potykały się jeden o drugiego. Maszyny, które upadły były często uszkadzane przez inne, które deptały po nich usiłując uniknąć ugrzęźnięcia w błocie. Ostatecznie, Liniowy Regiment Dieron stracił w tej bitwie 8 „BattleMasterów” i 5 „Dragonów„. Oddziały 15 Regimentu Gwardii Wspólnoty Liry straciły jedynie jednego „Zeusa” i 3 maszyny „Commando„.

 

WARIANTY:

Najważniejsza modyfikacja „Zeusa” znajduje się obecnie w końcowym stadium realizacji. Inżynierowie Domu Steiner ostatecznie rozwiązali problem, który podczas początkowej eksploatacji Mecha doprowadził do zastąpienia działa molekularnego działem automatycznym. Nowa wersja lewego ramienia „Zeusa„, zawierająca szturmowe działo molekularne i dodatkową chłodnicę jest prawie gotowa do produkcji masowej. Kolejna, niewielka modyfikacja polega na dodaniu kolejnej chłodnicy, umieszczonej tym razem w lewym boku maszyny i wypełnieniu tym samym pustej przestrzeni pozostałej po osłonach automatycznego działa.

 

SŁYNNI MECHAWOJOWNICY I ICH MASZYNY:

MechaWojownik „Sealth”

Jak na tradycję amerykańskich Indian, „Sealth” jest nietypowym wojownikiem. Walczy raczej niechętnie, przyłączywszy się do 10 Regimentu Zwiadowców Skye tylko po to, by bronić rodzinnego świata. Ostatnie trzy lata spędził za sterami swego ciemnozielonego „Zeusa” noszącego imię „Skokomish„. Walczy jednak i pilotuje go, z godną najwyższego podziwu gracją i zwinnością. Niejeden nieprzyjacielski Mechawojownik chwytał już „Skokomisha” w krzyż swego celownika jedynie po to, by po chwili stwierdzić, iż Mech wykonał zgoła niemożliwy do wykonania manewr i zniknął z pola widzenia.

Sealth” zamierza w ciągu dwóch lat opuścić szeregi armii. Jego przełożeni najprawdopodobniej spróbują nakłonić go do pozostania w jednostce w charakterze oficera treningowego, uczącego młodych rekrutów sztuki pilotażu. Będzie to trudne, ponieważ Indianin jest zdecydowany powrócić do dawnego, spokojnego życia na swej oczyszczonej już z wrogich jednostek planecie.

(*)- Uwaga: Cios wymierzony prawym ramieniem Mecha zadaje 10, a nie 8 punktów uszkodzeń, jak to wynika z podstawowych zasad rozgrywki planszowej BattleTecha.

DANE TECHNICZNE:

  • Ciężar: 80 ton
  • Szkielet: Chariot typ III
  • Reaktor: Pitban 320
  • Prędkość marszowa: 43.2 km/godz.
  • Prędkość maksymalna: 64.8 km/godz.
  • Silniki skokowe: Brak
  • Maksymalny zasięg skoku: 0
  • Pancerz: Valiant Lamellor

Uzbrojenie:

  • 1 Ciężki laser Thunderbolt A5M
  • 1 Wyrzutnia RDZ/15 „Coventry Star Fire”
  • 1 Działo automatyczne AC/5 Defiance
  • 2 średnie lasery Defiance B3M

Główny producent: Defiance Industries (HESPERUS II)

Systemy łączności: TharHes Calliope ZE-2

Systemy wyszukiwania i śledzenia celu: TharHes Ares-7

Typ: ZEU-6S ZEUS Tony

  • Ciężar całkowity: 80 ton 80
  • Struktura wewnętrzna: 8
  • Silnik: Pitban 320 22.5

Wartość Bojowa: 3782 punkty

Cena: 7.617.901 kredyt C

Źródło: Technical Readout: 3025

Tłumacz: nieznany

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *